Idea programu Partnerstwo dla Pokoju
Idea programu Partnerstwo dla Pokoju w swoim założeniu miała pozwolić Sojuszowi na pomoc w przeprowadzaniu reform wojskowych oraz demokratycznych przemian w krajach, które zdecydują się do niego przystąpić.
Rosja nie spieszyła się ona z podpisaniem Dokumentu Ramowego oraz Indywidualnego Programu Partnerstwa (IPP). Oferta prezentowana przez Sojusz nie odpowiadała w pełni wyobrażeniom Rosji, co do jej statusu w stosunkach z NATO. Dokument Ramowy Partnerstwo dla Pokoju został przez Rosję podpisany 22 czerwca 1994 roku w Brukseli, zaś rosyjski IPP dopiero 31 maja 1995 roku w Noordwijk. Rosja była jednak raczej biernym uczestnikiem w kontaktach dwustronnych z Sojuszem, nie przygotowując również, wbrew wcześniejszym zapowiedziom, nowego IPP w ramach Partnerstwo dla Pokoju.