Płaszczyzna wojskowa
Wojskowa płaszczyzna współpracy jest realizowana przede wszystkim przy pomocy programu Partnerstwo dla Pokoju, wprowadzonego przez NATO na szczycie w Brukseli w styczniu 1994 roku. Cele programu Partnerstwo dla Pokoju są następujące: uzyskanie przejrzystości podczas procesu planowania obronnego i kształtowania budżetów wojskowych; zapewnienie demokratycznej kontroli nad siłami zbrojnymi; utrzymanie zdolności i gotowości do współpracy w operacjach podejmowanych pod egidą ONZ i/lub OBWE; rozwój współpracy w ramach stosunków wojskowych między NATO i krajami partnerskimi, której celem są wspólne planowanie, manewry i ćwiczenia, dla rozwoju interoperacyjności m.in. podczas operacji pokojowych, poszukiwawczych i ratunkowych i humanitarnych; rozwój sił, które w dłuższej perspektywie będą mogły współpracować z siłami zbrojnymi państw członkowskich NATO.